محیط کشت مکانکی آگار 100گرمی

 محیط کشت مک‌کانکی آگار (MacConkey Agar) یک محیط کشت افتراقی و انتخابی است که برای جداسازی و شناسایی باکتری‌های گرم منفی، به ویژه اعضای خانواده انتروباکتریاسه (Enterobacteriaceae) و سایر باکتری‌های روده‌ای استفاده می‌شود. این محیط به دلیل وجود ترکیبات خاص، باکتری‌های گرم منفی را از باکتری‌های گرم مثبت جدا می‌کند و همچنین بین باکتری‌های گرم منفی که قادر به تخمیر لاکتوز هستند و باکتری‌هایی که قادر به تخمیر لاکتوز نیستند، تمایز ایجاد می‌کند.

 ترکیبات اصلی محیط کشت مک کانکی آگار چیست؟

• پپتون‌ها: منبع نیتروژن و اسیدهای آمینه.

• لاکتوز: منبع کربوهیدرات قابل تخمیر. باکتری‌های قادر به تخمیر لاکتوز، اسید تولید می‌کنند که باعث تغییر رنگ محیط می‌شود.

• نمک‌های صفراوی: ماده بازدارنده رشد باکتری‌های گرم مثبت. غلظت نمک‌های صفراوی در محیط، رشد باکتری‌های گرم مثبت را مهار می‌کند، در حالی که به رشد بسیاری از باکتری‌های گرم منفی اجازه می‌دهد.

• کریستال ویوله: ماده بازدارنده رشد باکتری‌های گرم مثبت. مانند نمک‌های صفراوی، کریستال ویوله نیز به عنوان یک بازدارنده برای رشد باکتری‌های گرم مثبت عمل می‌کند.

• نوترال رد: نشانگر pH. این نشانگر در pH خنثی بی‌رنگ است، اما در محیط اسیدی (در اثر تخمیر لاکتوز) به رنگ قرمز تغییر رنگ می‌دهد.

• آگار: ماده جامدکننده محیط کشت.

 نحوه عملکرد محیط کشت Macconkey Agar چگونه است؟

• انتخابی بودن: نمک‌های صفراوی و کریستال ویوله در محیط مک‌کانکی آگار، رشد بسیاری از باکتری‌های گرم مثبت را مهار می‌کنند، در حالی که اکثر باکتری‌های گرم منفی می‌توانند در این محیط رشد کنند. این ویژگی، محیط مک‌کانکی آگار را به یک محیط انتخابی برای باکتری‌های گرم منفی تبدیل می‌کند.

• افتراقی بودن: لاکتوز موجود در محیط، به عنوان یک منبع کربوهیدرات قابل تخمیر عمل می‌کند. باکتری‌های قادر به تخمیر لاکتوز، اسید تولید می‌کنند که باعث کاهش pH محیط می‌شود. این کاهش pH، باعث تغییر رنگ نوترال رد از بی‌رنگ به قرمز می‌شود. در نتیجه، کلونی‌های باکتری‌های تخمیرکننده لاکتوز به رنگ صورتی یا قرمز در می‌آیند. باکتری‌های غیرتخمیرکننده لاکتوز، اسید تولید نمی‌کنند و در نتیجه کلونی‌های آن‌ها بی‌رنگ یا شفاف باقی می‌ماند.

 کاربردها:

• جداسازی باکتری‌های گرم منفی روده‌ای: مک‌کانکی آگار برای جداسازی و شناسایی باکتری‌های گرم منفی از نمونه‌های بالینی (مانند مدفوع، ادرار)، مواد غذایی و آب استفاده می‌شود.

• تشخیص باکتری‌های تخمیرکننده و غیرتخمیرکننده لاکتوز: این محیط به تشخیص باکتری‌های گرم منفی که قادر به تخمیر لاکتوز هستند (مانند E. coli) و باکتری‌های غیرتخمیرکننده لاکتوز (مانند Salmonella و Shigella) کمک می‌کند. این تمایز برای تشخیص سریع و غربالگری پاتوژن‌های روده‌ای بسیار مفید است.